NE ÖNEMİ VAR Kİ!

 Anlatabilir miyim ki, kafamdakileri ?

Sevdiklerim ve sevmediklerim,

Böylesine duvar gibi önüme çıkıyorken.

Bense kayboluyorum, şarkılarda

Sonra okurken kendimi kaybediyorum sayfalarda.

Ve aslında ayrılığın en kibarıdır, ayraçlar

Hem geçmişi hem de geleceği.

Zaten şimdinin ne önemi var ki,

Geçmiş geçmişken gelecek gelmezken.

Düşünüyorum da sessiz ve soğuk

Bir tek güneş kalmış ısıtan,

başında oturduğum kahvaltıyı.

Sonra fark ediyor insan seni yazacak tek kalan şeyin,

Elinde ki kalemin olduğunu. Hem yazıyor da ne mi yazıyor ?

Yarım kalan Hayallerimi, umularımı, ve bir çok kırgınlıklarımı.

Biliyorum dilim anlatamaz ki

hem böylesine

Kırgın bir kalbin yaşadıklarını kim anlatabilirdi ki ?

 Yada şöyle sorayım, kim anlayabilirdi ki ?

Bir de ağaçlar var, çiçek açtığı zaman

Düşlerim var o zamanda,

Bir sen bir ben

Her ağaç çiçek açmış ve sen gülüyorsun bana

içten, isteyerek, samimi..

Ama işte dedim ya hayalim diye,

Anlatılmıyor sayfalarda

Eşsiz yaşanması imkansız Duygular.

Ancak gözyaşım ıslatınca anlam kazanıyor, sayfalar.

Zaten ıslanmamışsa ne kağıdın,

Ne benim ne de yaşanmışlığımın ne anlamı var ki

Seni yazınca hissetmediğim sayfalar dolusu

Anılar ve düşler de …

                                                    HÜSEYİN MERT TURAN