karışık

Ağlar mısın arkamdan , göz yaşı döker misin aylarca bilmem ama sayfalarımda yüzünü gördüm yine aydınlık bir gece , şarkıların içinde kaybolmuşken .

Dikenli gül misali sayfalar ...

Ağlamazlarmış , araları çok iyiymiş öyle aşk mı var nefret seliyle insanlar boğulurken .

Artık ellerim kalemle birleşmiyor iki satır yazamıyorum kağıda o kadar karışık ki.

Onca kelime var hiçbiri anlatamaz durumumuzu .

Yine saçmalıyorum , yazıyorum ya da yazdığımı sanıyorum .

Kurguymuş yazılarım, aşkın kurgusu mu olur gerçi o kadar sahtelere alışmış ki dünya gözyaşını da sahte sanarlar .

Gözyaşı mürekkep kalbim kalem hayatım ise sayfalar  ...

Kimi karaladı sayfaları kimi ise ressamın fırçası gibi  rengarenk bir tablo bıraktı ,hiçbiri senin için yazılan şiirler gibi değildi .

Hiçbiri anlatamıyordu ...

Hiçbirinin gidişi  o kadar acı vermiyordu  

Kırık bir güldü ama sanki damarlarına işlemiş gözyaşları içine atmış aynı sayfalar gibi ,söyleyememiş derdini atmış da atmış içine kan gibi akıyor , kırılmış çünkü artık gerçekleri öğrenmiş bir çocuk, aslında her şeyin yalan olduğunu yeni anlayan bir çocuk .

Kitaplarımı yırtmışlar, çamurlara atılmış ,ezilmiş hayallerim . Hayatım gizliydi orda  ruhumuzda varmış gerçekten deli gibi sevmek .

Değersiz denilen hayallerimizi de çalıyorlar artık yazık cidden yazık kendi hayalleri olmayan herkese yazık ...

O kadar karışık bir yazı oldu ki ama şunu söylemek istiyorum sadece içimden geçenleri yazdım .

"Kalbi kırık biri"