AŞEKA

 Anlatabilir miyim ki, kafamdakileri ? Sevdiklerim ve sevmediklerim, Böylesine duvar gibi önüme çıkıyorken. Bense kayboluyorum, şarkılarda Sonra okurken kendimi kaybediyorum sayfalarda. Ve aslında ayrılığın en kibarıdır, ayraçlar Hem geçmişi hem de geleceği. Zaten şimdinin ne önemi var ki, Geçmiş geçmişken gelecek gelmezken. Düşünüyorum da sessiz ve soğuk Bir tek güneş kalmış ısıtan, başında oturduğum kahvaltıyı. Sonra fark ediyor insan seni yazacak tek kalan şeyin, Elinde ki kalemin olduğunu. Hem yazıyor da ne mi yazıyor ? Yarım kalan Hayallerimi, umularımı, ve bir çok kırgınlıklarımı. Biliyorum dilim anlatamaz ki hem böylesine Kırgın bir kalbin yaşadıklarını kim anlatabilirdi ki ?  Yada şöyle sorayım, kim anlayabilirdi ki ? Bir de ağaçlar var, çiçek açtığı zaman Düşlerim var o zamanda, Bir sen bir ben Her ağaç çiçek açmış ve sen gülüyorsun bana içten, isteyerek, samimi.. Ama işte dedim ya hayalim diye, Anlatılmıyor sayfalarda Eşsiz yaşanması imkansız Duygular. An...

Ağlar mısın arkamdan , göz yaşı döker misin aylarca bilmem ama sayfalarımda yüzünü gördüm yine aydınlık bir gece , şarkıların içinde kaybolmuşken . Dikenli gül misali sayfalar ... Ağlamazlarmış , araları çok iyiymiş öyle aşk mı var nefret seliyle insanlar boğulurken . Artık ellerim kalemle birleşmiyor iki satır yazamıyorum kağıda o kadar karışık ki. Onca kelime var hiçbiri anlatamaz durumumuzu . Yine saçmalıyorum , yazıyorum ya da yazdığımı sanıyorum . Kurguymuş yazılarım, aşkın kurgusu mu olur gerçi o kadar sahtelere alışmış ki dünya gözyaşını da sahte sanarlar . Gözyaşı mürekkep kalbim kalem hayatım ise sayfalar  ... Kimi karaladı sayfaları kimi ise ressamın fırçası gibi  rengarenk bir tablo bıraktı ,hiçbiri senin için yazılan şiirler gibi değildi . Hiçbiri anlatamıyordu ... Hiçbirinin gidişi  o kadar acı vermiyordu   Kırık bir güldü ama sanki damarlarına işlemiş gözyaşları içine atmış aynı sayfalar gibi ,söyleyememiş derdini atmış da atmış içine kan gibi akıy...