SANMAM
Sanmam
Ellerin kalemi kavrarken titrer,
Tırnaklarını hissetmezsin,
O sıcacık yalnızlık kahvesi
Isıtır içini her yudumda.
Belki güneş tepedeydi,
Hazirandaydık belki de
Ancak sen yoksun hâlâ, soğuk hava.
Güneş küsmüş dünyaya
Isıtmam! diyor
Dünya ısınsa da içimizde hala;
Şubatın soba etrafında bizi toplayan
Soğuğu, hüküm sürüyor.
Hayat dıştan gülümseyen neşeli insan
İçten ise o yağmurlu günlerdeki hüzün
Gelsen düzelecek mi?
Tahta gibi insan, o ise çivinin izi
Çivisizde kalıyor
Ama bu sefer delinen kalp oluyor
Sanmam düzeleceğini
HÜSEYİN MERT TURAN
HER TELDEN EDEBİYAT YAZARI

Yorumlar
Yorum Gönder