SANMAM
Sanmam Biz de çok ayaz gördük. Ellerin kalemi kavrarken titrer, Tırnaklarını hissetmezsin, O sıcacık yalnızlık kahvesi Isıtır içini her yudumda. Belki güneş tepedeydi, Hazirandaydık belki de Ancak sen yoksun hâlâ, soğuk hava. Güneş küsmüş dünyaya Isıtmam! diyor Dünya ısınsa da içimizde hala; Şubatın soba etrafında bizi toplayan Soğuğu, hüküm sürüyor. Hayat dıştan gülümseyen neşeli insan İçten ise o yağmurlu günlerdeki hüzün Gelsen düzelecek mi? Tahta gibi insan, o ise çivinin izi Çivisizde kalıyor Ama bu sefer delinen kalp oluyor Sanmam düzeleceğini HÜSEYİN MERT TURAN HER TELDEN EDEBİYAT YAZARI