AŞEKA

  MONOTON HAYAT Kurallar , sıkıcı günler ,kısıtlanmış saatler … Belki de günden güne bizi mahfeden ve hayatımızı belirleyenler bunlardı . Saatlerimiz yaşam şeklimiz ile boğuşuyor ,kaç dakikamızın kaldığını bile bilmediğimiz kısa hayatımızda . Sevgiye verilen yer bile yok (üzücü) . Bir kitap gibi hayatımız ancak bu sefer sonu bilinmeyen ve sayfa sayısı belirsiz bir kitap . Her günümüz bir satırla bile anlatılabilecek şekilde ( umutsuz ,çabasız ve bıkkın bir hayat ) . Uğraşmadan mutluluğu arayanlar arasında sen de varsın kendini kandırma boşuna . Herkesin hayatı o kadar klasikleşti ki falcıların işi baya kolay olacak . İşte tam da durumumuz bu ağlanacak haldeyiz ama ne ağlayan ne de umursayan var . Kendi satırlarına sahip kimse yok , yazmak ondan bu kadar güzel olsa gerek ( kimsenin karışmadığı eğlenceli ve özgür bir hayat ) . O kadar güzel ki kalemle buluşan hayaller , yaşam kaynağı diyebilirim . Bu kadar sıkıcı bir hayat çekilemez oluyor   ve hatta yaşanmamış diyebili...

  Peki Ya Sen Ne Zaman Yaşayacaksın!!!   Hayatımız hep bir koşuşturma   , telaş içerisinde iş , okul yaşam telaşı derken böyle kalıplanmış bir şekilde ilerliyoruz   peki sen ne zaman kendin için yaşayacaksın? Dünya öyle bir düzenle ilerliyor ki “yaşamayı unutan insanlar , duygusuz kişilikler , şiddete yönelenler “ tüm insanlar birileri için yaşamaya başlamış . İnsanlar bir ağaç değildir sürekli aynı şekilde ilerleyemez duygularımız vardır, uçukta olsa   hayallerimiz . Yaşamak gerek insan gibi yaşamak... Hayallerimiz kitaplıkta üstü tozlu bir kitap arasında gizli yaşanamayacak uçuk hayaller diğerek bekleniyor . Hayal zaten adı üstünde uçuk olmalı bazen kurallar dışında yaşamak gerek . Kendinize iki üç saat ayırsanız ‘en güzel iki üç saatiniz ‘ ileride toplantı , iş , okul hiçbirini hatırlayamayacaksınız ileride sadece uçuk hayaller kalacak aklınızda   . Sadece hayatta kalmak değil yaşamak umutlarla gerçeğin boğuşmasıdır yaşamak izlemeyin umurla...

  Kime sorayım bilmem , Gözlerinin , saçlarının güzelliğinin sebebini . Dağlara , taşa , toprağa anlattım  Ağlıyor dünya . Aşk deniyormuş ölüme , Aşk deniyormuş seni düşünmeye , Ağlamaya . Aşk deniyormuş zorla nefes alırken  Kaleme sarılmaya , Dertleşmeye sayfalarla . Aşığım desene  Gökyüzünün sonsuzluğu kadar . Aşığım desene gözyaşım kadar . Sevdiğimdenmiş yaşam sebebim olman  Sayfalar söyledi aşk deniyormuş . Kalem anlattı seviyormuşum . Dünyada hiçbir şey anlatamazmış , Aşkı . Çok basit ! Sen ... Seni anlattı bana bulutlar  Masal diye  Her gece seni dinlemişim oysa . Aşk deniyormuş sessizce , Usulca kalbimi deşmeme . İki dudağın arasından çıkmaz belki  Ama kalemim öyle yazıyor  Sayfalar söyledi ... HÜSEYİN MERT TURAN  HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI