AŞEKA

Anılar İçin  Ben mi zalimdim? Yoksa yollar mı? Eğer duygusuz olsaydım  Kalem elimde durmazdı Yine de sen uzakta dur Üzgünüm ! Zarar veriyorum etrafıma  Bilmeden de olsa. Hani olur ya  Herkes üstüne geliyor sanki  Dünya seni küçücük bir çemberin içinde Barındırırmış gibi  İşte bunları yaşıyorum bu aralar. Bilmem ki  Senin arkandan mı? Göz yaşları. Yada onca yaşanmışlıkların  O günlerin arkasından mı? sel oldu. Belki  bu yaşta daha  Ömrüm gidişinle sonlandı diyemem ama Ömrüm seninle başladı  Anlamıyorsun belki  Karışık  geliyor sözlerim  Ancak senin için hepsi  Anlasan da anlamasan da Gelmesen de Yazacağım, mürekkep bitene kadar. O zaman susar belki kalemim Ama kalbim hiçbir zaman  Eskisi gibi olmayacak  Kim susturdu ki kalbinin dilini Ben susturayım  Senin ilk yer edindiğin kısmın varya  Kalp o kısma kırılmış şuan  Orda ne kan nede yaşam var Sadece anılarımız  A nıların için gel belki...

Gerçek Yüzler  Belki de senin içindi yada senin yüzündendi,  Tüm gözyaşları. Ben sessizce ağlamakla yetiniyorum Ama damla damla dağıttın beni. Haberin olsun. Yanımda olsaydın. Söyleyeceğim çoktu  Ama sende dinlemedin  En zor zamanımda gördüm  Asıl yüzleri. Sende değildi belki sorun  Ancak üzdün. Artık sana nur yüzlü diyemiyorum  O yüzün altında  Meğer benim ölüm fermanım varmış Niye üzdün ki  Sessizce gittin de  Arkandan çok feryat sesleri çıktı  Belki bir gün duyarsın ! Önemi kalmamış  Elimdeki kalemin  Artık şairin kaleminden çıkanlar  Eskisi gibi önemsenmiyor  Ancak asıl yoldaş o kalemmiş  O bırakmadı beni sonuna kadar  İnsanların gerçek yüzünü görünce  Asıl feryatlar başlıyor  O zaman işte kimseye güven kalmıyor Niye üzdün be  HÜSEYİN MERT TURAN  HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI

Belki o kelimeler Sayfalarda eskiyecekti. Ama unutma taş yürekli  Hiç bitmeyecekti kalbin içinde barınanlar. Belki senin için bir hiçtim  Yine de ben sessizce ağlayacağım  O sayfalar ıslanacak  Mürekkepler yine akacak  Ama unutma  Kalbimde hep bir köşe var senin için  Sen oraya uğramasan da Belki bir gün yaprakları dökülecekti tek tek  Senin için ayırdığım köşedeki güllerin  Ama sen gelince yine açar  Nurdan yüzünü görünce... Belki de benim hayallerim  Sayfalarda gizliydi  İyi bak bulurdun mısralarımda Ay-dan yüzünü  24.10.2020  HÜSEYİN MERT TURAN  HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI

Mucize İnsanlar sevgiyi hep uzaklarda  Bulutların arasında  Bir mucize olarak arar, Asıl sevgi  çok yakınımızdadır. Asıl sevgi bize sunulan, Ancak bize sarıldığında  Dikenleri olan bir kaktüs  Gibi, gördüğümüz hayatın kendisidir. Sevgi  İnsanoğluna sunulan en büyük zenginliktir Büyük bir fırtınada  İnsanı saran bir kaktüs gibidir  Aslında seni korumak ister  Ancak ne kadar baksan da dikenleri vardır Ta ki gerçek sevgiyi görene kadar  Gerçek sevgiyi görebilen  O kaktüsün dikenlerini pamuğa çevirebilir. O kaktüsün o zaman gerçek anlamı anlaşılır. Unutmayın sevgi her şeyi başarabilir...  HÜSEYİN MERT TURAN  24.10.2020 HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI

Açmayalım Gözümüzü Soğuk bir meltem gibiydi sevdan: Hem üşütüyor Hem de içimi huzurla kaplıyordu. Ama o da kalmayacaktı,  Bu rüyadan uyanınca  O da terk edecekti  Oda ağlatacaktı beni sessizce. Gerçek  dünyaya  gözünü açınca  Bitecekti tüm aşk. Merhametsiz, sevgiden yoksun  İnsanlar arasında; Yok olup gidecekti sevdamız. Neden sonsuza uzanmasaydı ki Bu rüya? Açma gözlerini yârim  Girmeyelim o zalim dünyaya İnsanların kinine, nefretine Kapılıp gitmeyelim biz. O selin içinde  boğulmayalım  Varsın senin o soğuk meltemin  Üşütsün beni.  HÜSEYİN MERT TURAN  24.10.2020 HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI

Farklı Bence insanlar çok farklı  Yaşama bakış tarzları Birbirinden tamamen ayrı  Kimi en kötü anda bile  Gülebiliyor hayata Kimi ise çiçekler içinde yürürken Sadece dikenine bakıyor hayatın  Acaba dikene bakanın elinde  Yara oldu mu hiç? Veya solmuş gül sapları içinde  Yürüyüp de hayata gülenin  Eli hiç yarasız kaldı mı? Hayat çok adaletsiz  Ancak çözüm bulan yok  Herkes kendi derdine düşmüş  İnsanoğluna kurtuluş yok.  HÜSEYİN MERT TURAN  HER TELDEN EDEBİYAT  YAZARI

DUY ARTIK Gözlerin;  Yakıyor beni alevlerinde Sanki bir yangının ortasında, Çığlıklar atıyorum. Ancak duyan yok . Koskoca yangının içinde , Bir tek ben ve içimdeki aşk . Sanki dünya beni ve içimdeki aşkı  Yok etmek için ,alevler almış kül oluyor. Okyanuslar geri çekiliyor, Yangını söndürmemek için  O dost dediklerim var ya Şimdi hiç biri yok yapayalnızım.  Duy artık! sesimi. Al beni alevlerin ortasında. Feryatlarımı duy artık Aç kulaklarımı ! Bak yüzüme; vazgeçemiyorum ,olmuyor Yok-edemiyorum içimdeki aşkı Acı artık şu garibana. Ne olur yani bir umut versen, Umut vadeden BİR söz. Sadece bir umut vermeni istiyorum duy artık.       HÜSEYİN MERT TURAN  23.10.2020 HER TELDEN EDEBİYAT YAZARI

İlk şiirimdi alıntılardan oluşsa da benim için yeri ayrı